Kijk, luister en deel? Eigenlijk drie hobby's samengevoegd tot één. Deze website is een verzameling aan mooie geluiden, mooie beelden en alles dat ik wil delen.
KIJK
Alles dat via de ogen onze hersenen in komt... Video, foto, ontwerp en andere dingen om naar te kijken.
LUISTER
Met name geluid kan worden beluisterd. Muziek is hier een erg mooi voorbeeld van.
DEEL
Erg egoistisch om al dat moois dat wij zien en horen voor ons alleen te houden. Delen zullen wij! Net als die bijzondere momenten in mijn leven. Die deel ik ook meteen maar met de wijde wereld.
Zoals jullie al een tijdje hebben gemerkt wandel ik apetrots rond met mijn muziekcollectie/agenda/mailbox/internetbrowser/fototoestel/wekker/ navigatiesysteem/adresboek/tv/teletekst/waterpas/gitaarstemmer/ streepjescodelezer/zaklamp/bijbel/stationinformatie/afstandsbediening/ gameconsole; kortweg iPhone. O, en dan vergeet ik nog te vermelden dat ik ook nog mee kan bellen... Sinds vandaag heeft de telefoon nog een extra functie gekregen, een ocarina. Door te blazen in de microfoon en de vier 'gaten' dicht te drukken speel je zo allerhande kampvuurliedjes bij elkaar. Leuk! Maar wat heb je d'r aan? Geen idee.
Na een speurtocht door Lage Weide hadden Liek, Lien en ik dan toch de Rode Doos van het Vredenburg gevonden gisterenavond. De Belgische Sarah Bettens gaf een concert in ons stadje en daar kon ik, als K's Choice-fan, niet aan voorbij gaan. Ooit, enkele jaren geleden, zag ik Sarah al eens solo optreden bij het bevrijdingsfestival in Zwolle, en dat viel tegen. Met alle verwachting van haar K's Choice verleden klonk zij toch wat eenzaam zonder broerlief Gert en de rest van de band (Coen, Eric en Jan). Gisteren echter was het muziekaaltechnisch echt een heel stuk beter. Schitterend gezongen, getokkeld en gepianoot. Door zowel Sarah als haar begeleider Tom Kestens (Lalalover). Alleen had ik me een beetje ingesteld op haar eigen oeuvre... en dat ontbrak nagenoeg. Wel veel, erg veel, mooi gezongen covers. Ik geloof dat onderstaande nummers door haar werden gecoverd gisteren:
Heart it through the grapevine - Marvin Gaye
Everytime we say goodbye - Ella Frizgeralld
Three times a lady - The Commodores
Cry me a river - Julie London
Sitting on the dock of the bay - Otis Redding
Just the two of us - Bill Withers
Do that to me one more time - Captain & Tenille
Ne me quitte pas - Jacques Brel
Little red corvette - Prince
Money Money Money - ABBA
At seventeen - Janis Ian
I will carry you - Woodface
I can't make you love me - Bonnie Raitt
?? - Stevie Wonder
A Long December - Counting Crows
Na afloop liep ik Gert Bettens ook nog tegen het lijf. Om toch uit de eerst hand te kunnen horen bevestigde hij mij, nadat ik er uiteraard om vroeg, dat K's Choice dan toch echt bezig is met opnames voor een nieuwe plaat. Niets geen geroddel op het Internet meer dus.
Van de week vond ik onderstaande filmpje. Erg knap in elkaar gezet! Eén vent zingt even een John Williams-medley in z'n eentje, inclusief soundeffects.
Gisteren met een auto vol dames afgereisd naar Amsterdam. Het enige concert van Ludovico Einaudi in Nederland vond daar plaats en dat mochten wij niet missen. Liek en ik waren in februari speciaal naar Brussel afgereisd om de Italiaanse componist/pianist te aanschouwen, maar nu hij in onze hoofdstad speelt was het natuurlijk weer een goede reden om er heen te gaan. Helaas ging ik met de verwachting van onze Brussel-ervaring naar dit piano-concert in het Muziekgebouw aan het IJ. In Brussel speelde Einaudi met enkele muzikale collega's met name van de CD 'Divenire'; piano, afgewisseld met cello en electronische geluiden. Gisteren in Amsterdam miste ik toch die aanvulling op de schitterende pianoklanken. 'Ludo' speelde alles alleen, op één stukje na waar hij ondersteund werd door zijn iPod. Al bij al was het weer erg mooi om hem live te zien, en met name te horen spelen.
Als het goed is zijn de meeste lezers op de hoogte van het feit dat Liek en ik in verwachting zijn, zoniet; dan hierbij. Want een feit is het nu. Vanochtend hebben wij via een beamer, 'levensgroot' op de muur, 'onze kleine' mogen aanschouwen. Dat kleine wonder had blijkbaar door dat wij aan het kijken waren. Net 64 dagen oud en het lag al te dansen in de baarmoeder. Het bewoog in ieder geval behoorlijk (en dat gebeurde niet vaak volgens de echoscopiste). Ook zagen wij dat het hartje gezond aan het kloppen was. Een pak van ons hart in ieder geval. De kans op een miskraam is plotseling gedaald van 15% naar 1%. Een hele geruststelling!
Door de foetus op te meten (een ongelofelijk 25,6 mm) kon nu ook bepaald worden dat op 8 juni 2009 beschuit met muisjes gegeten zou kunnen worden. 9 weken en één dag oud dus. En voordat alle vragen gaan komen... Nee, wij weten niet of het een jongen of meisje wordt (dat kan nu nog niet gezien worden). Omdat wij apetrots zijn en natuurlijk alles willen delen hebben wij de echo-foto op deze site gezet: http://www.teravest.net/kleinwonder/ Hier zullen t.z.t. ook andere zwangerschap gerelateerde foto's komen.
Wijn (of whiskey) moet jaren rijpen op houten vaten. Na tientallen jaren vormen zich het karakter, de smaak en meer van dat moois. Maar een vieze wijn zal nooit lekkerder worden, alleen maar zuurder. Een erg lekkere wijn van een perfecte druif zal zich ontwikkelen tot een top wijn. Zo ook met muziek hebben wij gisteren ervaren. Een jonge muzikant uit Canada schreef en zong in de jaren 70 heerlijke muziek en nog betere teksten.
Gisteren zaten wij (Gerrit, Thaddea, Liek en ik) in de Ahoy (Rotterdam). De gemiddelde leeftijd in de zaal was 60/70 jaar. Allemaal stoeltjes, en grijze haren. En toen zette de zanger zijn eerste nummer in. En toen ontdekten wij dat ook deze zanger, net als die wijn, alleen maar beter is geworden met de jaren. Regelmatig luisterde ik ademloos naar die ouwe man van 75! "Ouwelullen muziek" werd me gezegd als ik vertelde dat ik naar een concert van Leonard Cohen ging. Tja, 't is een oude man, maar wel één van de grondleggers van de huidige singer-songwriters. En een oude man met een gouden keel. En niet alleen zijn stem heeft op mij een indruk achtergelaten. De hele performance van Cohen was perfect. Hij, de band en de roadies waren in nette kostuums gekleed; met bijpassende hoed. Ik heb nog nooit een artiest met zo'n respect (zijn eigen) muziek horen zingen. Steeds als hij een bandlid een solo gunde stond hij aandachtig te kijken en luisteren naar de solist, met zijn hoed voor zijn hart. Steeds als hij het publiek aansprak herhaalde hij deze handeling. Dit, 3-uur(!!!) durende, concert was echt bijzonder. Ik kom superlatieven tekort.
Al die vrouwenseries, ze zijn niet aan mij besteed. Dat oever- en pauzeloze geklets van Lorelei en Rory, gezwets over mister Big en dan heb ik het nog niet over de wanhopige huisvrouwen, de dochters van McLeod en het getango van Julia. Nee, d'r is maar één vrouwenserie waar ik de recorder voor laat snorren en waar ik me niet eens voor schaam (of zou dat wel moeten?). Al vier seizoenen lang zit deze man al de avonturen in Seattle Grace Hospital te volgen. Maar dat doe ik voornamelijk in verband met de goede muziek in die serie... luister maar eens naar de onderstaande nummers; alleen daarom zou je al zo'n serie volgen. En onderstaande is maar een kleine greep uit al die mooie muziek. Tja, die Alexandra Patsavas (music supervisor) heeft het goed geregeld.